Photo essay

เล่าเรื่องด้วยภาพ

เหงา..เข้าใจ

  ช่วงนี้หนาว ช่วงนี้เหงา บางคนอาจเศร้า…เราถึงเข้าใจ ดังนั้นแล้ว ก้าวออกไป…กอด “เขา” ให้หายเหงากันดีกว่า   ยิ่งตอนนี้ “สื่อสาร เทเวศร์” ปิดเทอม ฤดูกาล อากาศ น่าท่องเที่ยว พาคนข้างๆอย่างครอบครัว แก๊งค์เพื่อน หรือคนรู้ใจไปด้วยกันสิ…   สถานที่ : ร้าน Pino Latte จ.เพชรบูรณ์ โดย : PATTARAPORN  UNMEE   204 total views, no views today

204 total views, no views today

เสียงดนตรีแห่งการพบเจอ

ในถนนสายหนึ่ง ที่ผู้คนสัญจรผ่านไปมาอยู่ตลอด เป็นถนนที่มุ่งสู่ท่าเรือแถวท่าพระจันทร์ เขตพื้นที่หนึ่งในกรุงเทพมหานครที่มีความร่มรื่น อากาศยามเป็นเป็นใจเป็นอย่างยิ่ง ที่จะเดินเที่ยวเล่นชมสิ่งต่างๆ  ผู้คน นักท่องเที่ยว สิ่งต่างๆ เหล่านั้นดูเจริญหูเจริญตาไปเสียหมด เสียงเพลงโชยมากับสายลม เมื่อมองไปยัง ณ ที่เกิดเสียง มันก็ทำให้ขาของผมก้าวเข้าไปอย่างอัตโนมัติ พร้อมกับหยิบกล้องที่สะพายอยู่ข้างตัวขึ้นมาถ่าย สิ่งตรงหน้าของผม คือชาวต่างชาติ เป็นผู้ชายผมสีน้ำตาลออกทอง รูปร่างสูงใหญ่นั่งดีดกีตาร์อยู่ ตรงหน้าของเขามีกระเป๋ากีตาร์พร้อมกับผ้าสีแดงที่รองไว้ด้านบน เขากำลังหาเงิน ใบหน้าเปื้อนยิ้มนั้นดูใจดี อบอุ่น เพลงเพราะที่เปล่งออกมามันขับกล่อมทุกสิ่งทุกอย่าง ชวนให้บรรยากาศตรงนั้นดีขึ้นอีกเป็นกอง ผู้คนที่เดินสัญจรผ่านไปมาบางคนก็หยุดดู ให้ความสนใจพร้อมทั้งนำเงินกระเป๋ากีตาร์ข้างหน้าเขา บางคนก็มองมาเฉยๆแล้วเดินผ่านไป เขายังร้องเพลงต่อไปเรื่อยๆ เพลงแล้วเพลงเล่า ผมนิ่งฟังไม่รู้สึกเบื่อ บางครั้งก็หยิบกล้องขึ้นมาถ่าย หลังจากที่คิดว่าผมควรจะกลับได้แล้ว เพราะท้องฟ้าเริ่มมืดเข้าไปทุกที ผมหยุดถ่ายภาพสุดท้ายแล้วเดินตรงไปยังเขา เอาภาพที่ถ่ายไว้ไปให้เขาดู เขายิ้มอย่างพอใจ จากนั้นผมก็ลุกขึ้นแล้วเดินออกไป ได้ยินเพียงเสียงกีตาร์แว่วๆ ที่ดังตามหลังในขณะก้าวเดิน ก่อนที่เสียงนั้นจะโดนเสียงผู้คนจอแจมากมายกลบไปจนสิ้น ภาพโดย : พีรพล ควรคิด

The Natural light : แสงสว่างของความหลัง

          ภาพนี้ก็เป็นการถ่ายที่อยากให้แสดงถึงความสุขของเด็กที่ได้อยู่กับธรรมชาติ ได้ใกล้ชิดกับธรรมชาติ ที่กำลังจะถูกทำลาย  ผมเป็นคนหนึ่งที่มาจากต่างจังหวัด เติบโตมาจากสังคมของชาวนาชาวไร่ ภาพของธรรมชาติที่รายล้อมรอบตัวเป็นสิ่งที่ชอบมากสำหรับผม ถ้าหลังจากกลับมาบ้านผมก็มักจะชอบออกไปถ่ายรูปในละแวกใกล้บ้าน เนื่องจากเป็นคนที่ชอบถ่ายภาพอยู่แล้ว กับการพบเจอมุมมองต่างๆ ที่ไม่ค่อยได้พบเห็นในสมัยนี้ เนื่องจากทุกวันนี้อะไรหลายๆอย่างไปเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา ภาพความทรงจำเก่าๆที่เคยเห็น ผมก็อยากจะเอามาเก็บไว้ดูเป็นภาพถ่าย เพราะเราอาจจะหาดูมันไม่ได้อีกแล้ว          ภาพนี้ได้มาจากวันหนึ่งที่ผมมีเวลาว่างหลังฝนตกช่วงเย็น หลังจากทานข้าวเสร็จก็ออกไปหาถ่ายรูปตามประสา ได้พบเจอกับกลุ่มเด็กๆที่กำลังเล่นน้ำอยู่ในคลอง เป็นภาพของความสนุกสนานท่ามกลางแหล่งน้ำและทุ่งหญ้า ผมชอบตอนเด็กๆที่ผมก็เคยมาเล่นน้ำและจับปลาที่นี่ เคยโดนตายายตามกลับบ้านไปโดนตีตามระเบียบของเด็กดื้อ แต่มันก็คือความสุขเล็กๆในความทรงจำวัยเด็กของผมเอง. ภาพโดย : กฤษกร สุวรัตน์ 130 total views, 32 views today

130 total views, 32 views today

ชีวิตคือการเดินทาง

  ภาพถ่ายนี้ดิฉันได้บันทึกมาจากสถานที่ท่องเที่ยวแห่งหนึ่งในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ซึ่งดูเป็นรางรถไฟจำลองเล็กๆธรรมดา แต่เมื่อเราได้ดูรูปนี้มันกลายเป็นรูปที่มีความหมายรูปหนึ่ง ซึ่งมีความสอดคล้องกับคติประจำใจของดิฉันที่ว่า “ชีวิตคือการเดินทาง” นั่นคือ เส้นทางต่างๆไม่ว่าจะเป็นถนนหรือทางเดิน รวมถึงรางรถไฟที่มีเส้นทางที่แยกแขนงออกไปมากมาย หากเปรียบตัวเราเป็นสิ่งที่สัญจรผ่านเส้นทางเหล่านี้เราก็จะได้เจอผู้คนมากมายที่มาร่วมเส้นทางเดียวกับเราทั้งที่เรารู้จักหรือไม่รู้จัก ปลายทางนั้นอาจจะเป็นที่เดียวกันหรือต่างสถานที่ บางคนอาจจะเดินผิดเส้นทาง บางคนอาจจะเดินทางแบบไร้จุดหมาย ซึ่งเปรียบได้กับชีวิตของคนเราที่ต้องเจอผู้คนมากมาย หลากหลายหน้าตา หลากหลายนิสัย ต่างครอบครัว ต่างถิ่น จุดหมายปลายทางของชีวิตที่แตกต่างกันออกไป เสมือนกับการเดินทาง ตามที่สัมผัสความรู้สึกนั้นได้จากภาพถ่ายนี้ ภาพโดย : ปรียาวีฒ์ รุ่งรัตนไชย 120 total views, no views today

120 total views, no views today